Data publikacji: Ostatnia aktualizacja:
Reklama nielinearna to reklama w treści, którą odbiorca uruchamia sam — przed filmem na YouTube, w serwisie streamingowym, w podcaście odtwarzanym na żądanie.
Różnica wobec reklamy linearnej nie polega na technologii, a na tym, kogo możesz wybrać. W modelu nielinearnym nie kupujesz godziny, a konkretnego odbiorcę: osobę w danym wieku, w danym miejscu, zainteresowaną danym tematem albo taką, która była już na twojej stronie.
Druga różnica, równie ważna. Efekt da się policzyć. Widzisz liczbę wyświetleń, czas obejrzenia, kliknięcia i — jeśli masz poprawnie ustawiony pomiar — zapytania, które z tego przyszły. Przy reklamie linearnej masz wyłącznie poszlaki.
Przykład. Producent pieców do pizzy dla gastronomii nagrał trzyminutowy materiał pokazujący wypiek w jego piecu, od rozgrzania do wyjęcia. Puścił go jako reklamę przed filmami o prowadzeniu lokalu i o pizzy neapolitańskiej, kierowaną na osoby w wieku 25–55 lat w Polsce. Najważniejszą liczbą nie był zasięg, a odsetek osób, które obejrzały materiał do końca — bo to oni dzwonili. Po odfiltrowaniu umiejscowień, gdzie ludzie przeskakiwali reklamę po kilku sekundach, koszt pozyskania zapytania spadł o połowę przy tym samym budżecie.
Na co uważać. Trzy rzeczy. Pierwsza: pierwsze pięć sekund decyduje o wszystkim, bo po nich widz może pominąć reklamę. Zacznij od obrazu pokazującego temat, nie od planszy z logo — logo w pierwszej sekundzie to sekunda, w której widz decyduje, czy zostaje. Druga: materiał musi być zrozumiały bez dźwięku, bo znaczna część wyświetleń na telefonach odbywa się z wyciszonym głośnikiem. Napisy nie są dodatkiem, a warunkiem. Trzecia, dotycząca oceny: nie mierz tej formy zasięgiem. Przy reklamie wideo liczy się udział obejrzeń do końca i liczba zapytań — dwa miliony wyświetleń przy średnim czasie trzech sekund nie znaczą nic poza wydanym budżetem.
Powiązane hasła
Usługi Content Hero
← Wróć do słownika marketingowego
Data publikacji:
Data aktualizacji:
